Een werknemer ontslaan in België: de drie manieren, en het C4

1. Met een opzegtermijn — De overeenkomst loopt door tijdens de termijn en de werknemer blijft werken. Dit is de minst dure manier voor de werkgever: er is geen vergoeding, alleen loon voor gepresteerd werk.
2. Met een verbrekingsvergoeding — De overeenkomst stopt onmiddellijk en de werkgever betaalt het loon dat met de opzegtermijn overeenstemt. Duurder, maar de samenwerking eindigt meteen.
3. Om een dringende reden — Geen termijn en geen vergoeding, maar zware vormvereisten en korte termijnen. Het is ook de manier die het vaakst voor de rechtbank belandt: de dringende reden moet bewezen worden.

De keuze is geen kwestie van stijl: ze bepaalt wat u betaalt, wanneer de samenwerking stopt, en hoe groot het risico op betwisting is.

Sinds het eenheidsstatuut (wet van 26 december 2013, van kracht op 1 januari 2014) hebben arbeiders en bedienden dezelfde termijnen, berekend op de anciënniteit. Enkele ijkpunten: 8 weken bij 1 jaar, 18 weken bij 5 jaar, 33 weken bij 10 jaar.

Zegt de werknemer zelf op, dan is de termijn korter en bovendien begrensd tot 13 weken. Bij een dringende reden is er geen termijn verschuldigd.

Het volledige rooster, de kolom « ontslagname » en de twee hervormingen van 2026 staan op onze aparte pagina over de opzegtermijn. Deze cijfers worden berekend, niet overgetypt.

Het C4 moet worden overhandigd op de laatste effectieve werkdag, en het is verplicht ongeacht de reden van het einde van de overeenkomst: ontslag, ontslagname, einde van een contract van bepaalde duur, pensionering.

Het vermeldt onder meer:

• De identiteit van de werkgever en van de werknemer
• De aard en de duur van de overeenkomst
• De reden van het einde van de overeenkomst
• Het laatste brutoloon
• Het aantal gewerkte dagen

Zonder C4 kan de werknemer zijn dossier bij zijn uitbetalingsinstelling niet openen. Het is dus niet het document dat men « later opstuurt »: het vertrekt met hem.

Een ontslag hangt aan meer dan een rooster: de beschermde werknemers (zwangerschap, personeelsafgevaardigde, tijdskrediet), de kennelijk onredelijke ontslagen van cao nr. 109, de motiveringsplicht, en de regels die uw paritair comité zelf oplegt.

Die situaties veranderen zowel de procedure als het bedrag. Deze pagina beschrijft de gewone gang van zaken en zegt eerlijk waar ze stopt — dat is nuttiger dan een schijnzekerheid op het duurste dossier dat u kunt hebben.