GGMMI in België: welke loonelementen tellen mee
Gepubliceerd op 9 november 2026 door Aureus Social Pro
Kort antwoord: Een loon is pas conform wanneer de juiste loonelementen worden opgeteld. Artikel 5 van cao nr. 43 telt alles mee wat verband houdt met de normale arbeidsprestaties — maar sluit de overlonen voor overwerk, de bonus van cao nr. 90 en enkele vergoedingen uitdrukkelijk uit. Wie die meetelt, denkt het minimum te halen terwijl hij in overtreding is.
Eerst dit: het bedrag is niet de moeilijkheid
Het gewaarborgd gemiddeld minimummaandinkomen bedraagt 2.233,61 euro bruto voor een voltijdse betrekking (artikel 3 van cao nr. 43 van de Nationale Arbeidsraad). Dat bedrag opzoeken duurt tien seconden.
De échte vraag komt daarna: wat telt u op om het te bereiken? Een werkgever die het maandloon, de overurentoeslag en de jaarbonus samen neemt, komt makkelijk boven het minimum uit — en kan toch in overtreding zijn, omdat twee van die drie niet meetellen.
Het bedrag hierboven wordt uit één enkele bron gelezen en nooit met de hand overgeschreven: het volgt de gezondheidsindex en verandert meermaals per jaar.
De hoofdregel van artikel 5
Bij ontstentenis van een andersluidende sectorale cao heeft het minimummaandinkomen betrekking op alle elementen van het loon die verband houden met de normale arbeidsprestaties waarop de werknemer rechtstreeks of onrechtstreeks ten laste van zijn werkgever recht heeft.
Die elementen omvatten onder meer:
- het loon in geld of in natura — het loon in natura wordt vastgesteld volgens artikel 6 van de wet van 12 april 1965 betreffende de bescherming van het loon (commentaar bij artikel 5, punt 2);
- het vast of veranderlijk loon;
- de premies en voordelen waarop de werknemer recht heeft ten laste van de werkgever uit hoofde van zijn normale arbeidsprestaties — dat wil zeggen de prestaties die in de arbeidswet en in de cao's vermeld zijn en die per onderneming in het arbeidsreglement werden gepreciseerd.
Het criterium is een recht, geen gewoonte. De commentaar bij artikel 5 (punt 3) zegt het zo: wat telt is « het recht dat de werknemer daarop, rechtstreeks of onrechtstreeks ten laste van de werkgever, kan laten gelden krachtens de normale arbeidsprestaties die hij verricht heeft ». Een premie die de werkgever vrijwillig en eenmalig toekent, zonder dat er een recht op bestaat, voldoet daar niet aan.
Wat artikel 5 uitdrukkelijk NIET meetelt
De tekst noemt vier uitsluitingen. Ze zijn limitatief opgesomd, en elk ervan is een klassieke rekenfout:
| Telt niet mee | Waar het staat |
|---|---|
| De overlonen voor overwerk | artikel 5; commentaar punt 4 a) |
| De voordelen van artikel 19 § 2 KB 28/11/1969 — onder meer de vergoedingen bij sluiting van ondernemingen, en de vergoedingen die verschuldigd zijn wanneer de werkgever zijn wettelijke, contractuele of statutaire verplichtingen niet nakomt, met inbegrip van de vergoeding wegens onrechtmatige beëindiging | artikel 5; commentaar punt 4 b) |
| De sociale uitkeringen toegekend naar aanleiding van schorsingsperiodes van de arbeidsovereenkomst | artikel 5 |
| De niet-recurrente resultaatsgebonden voordelen (cao nr. 90), ten belope van het grensbedrag van artikel 38 § 3novies van de wet van 29 juni 1981 | artikel 5, zoals gewijzigd door cao nr. 43 decies van 20 december 2007 |
En wat met maaltijdcheques, ecocheques of vakantiegeld? Cao nr. 43 noemt ze niet. Wij schrijven hier dus geen lijst die de tekst niet draagt: voor alles wat niet uitdrukkelijk is uitgesloten, beslist het criterium van de commentaar — enkel de sommen die verband houden met de normale arbeidsprestaties en waarop de werknemer een recht kan laten gelden ten laste van zijn werkgever. Twijfelt u over één element van uw loonpakket, vraag het ons dan voor de betaling, niet erna.
Veranderlijk loon: de afrekening gebeurt per kalenderjaar
Dit is de bepaling die commissielonen, variabele premies en seizoenswerk anders doet werken dan een vast maandloon. Volgens artikel 7 wordt het gemiddeld minimummaandinkomen voor werknemers die volledig of gedeeltelijk met een veranderlijke bezoldiging worden betaald, berekend op basis van het gemiddelde van de maandinkomens van het kalenderjaar. Onvolledige arbeidsmaanden tellen niet mee. Eindigt de overeenkomst vóór het verstrijken van het kalenderjaar, dan wordt gerekend op de maanden tijdens welke de werknemer was tewerkgesteld.
De commentaar bij artikel 7 zegt wat er dan gebeurt: op het einde van ieder kalenderjaar worden alle vaste en veranderlijke loonelementen van dat jaar samengeteld. Ligt die som lager dan het totaal van de verschuldigde maandbedragen over die twaalf maanden, rekening houdend met de evolutie van het indexcijfer, dan moet het verschil worden betaald.
Praktisch: een maand onder het minimum is op zich geen inbreuk zolang het jaargemiddelde klopt — maar het jaar moet dan wél worden afgerekend. Een werkgever die die afrekening nooit maakt, weet niet of hij in orde is.
Niet per maand betaald? Dan via het uurloon
Artikel 6 regelt het geval van de werknemer die niet per maand wordt betaald: het inkomen wordt berekend in functie van het normale uurloon. Dat uurloon, vermenigvuldigd met het aantal arbeidsuren bepaald door de wekelijkse arbeidstijdregeling van de werknemer, en dat product vermenigvuldigd met 52 en gedeeld door 12, stemt overeen met het maandinkomen.
Let op de noemer: de voltijdse referentie is niet overal 38 uur. Rekenen met de verkeerde wekelijkse arbeidsduur levert een te laag minimum op, en de fout blijft onzichtbaar tot een controle.
Het sectorbarema gaat vóór — ook voor de inhoud
Men onthoudt meestal dat het sectorale barema hoger kan liggen dan het interprofessionele minimum. Minder bekend is dat artikel 4 de paritaire comités toelaat om in hun eigen cao ook de inhoud van het gemiddeld minimummaandinkomen te bepalen, én het systeem van koppeling aan de index.
De regels hierboven zijn dus suppletief: ze gelden « bij ontstentenis van een in paritair comité gesloten andersluidende collectieve arbeidsovereenkomst ». Voor u een loonpakket samenstelt, is de eerste vraag dan ook niet « wat zegt cao nr. 43 » maar « wat zegt mijn paritair comité ».
Voor wie geldt het, en voor wie niet
De overeenkomst geldt voor de werknemers van de privésector en de werkgevers die hen tewerkstellen. Artikel 1 § 2 maakt daarop één uitzondering die vaak wordt gemist: de overeenkomst is niet van toepassing op de werknemers van 18, 19 en 20 jaar die tewerkgesteld zijn op grond van een overeenkomst voor tewerkstelling van studenten.
Veelgestelde vragen
Laat uw loonpakket nakijken vóór de betaling
Wij controleren het barema van uw paritair comité én de samenstelling van het loon
Vraag een offerte aan